پیشینه خانوادگی

قال رسول الله «صلی الله علیه و آله»
 فَقیهٌ واحِدٌ أشدُّ عَلی اِبلیسِ مِن ألفِ عابِدٍ
یک فقیه علیه شیطان کوبنده تر از هزار عابد است. (بحارالانوار، ج1، ص 177)

عالم ربانی مرحوم حجت الاسلام­ و المسلمین حاج سید فضل الله رضا زاده، در یکی از محلات مذهبی و کهن سال اصفهان، در جوار مزار متبرک «امامزاده درب امام» دیده به دنیا گشود. کتابخانه سترگ و ارزشمند ایشان را می ­توان یکی از معدود کتابخانه­ هایی دانست که دارای چندین هزار کتاب از جمله کتابهای خطی وچاپ سنگی است. از جمله آثار ایشان دیوان «شمیم ولایت» می باشد.

 

محتویات

1 اصفهان پایگاه علم و مهد دانش
2 حوزه علمیه اصفهان جایگاه تربیت علمای شیعه
3 تولد و خاندان
4 تحصیلات، ورود به مدرسه صدر بازار
5 مربیان و اساتید
6 در کسوت روحانیت
7 تدریس، مباحث آموزشی و تربیت شاگردان
8 حراست از مبانی مکتب
9 سیرۀ ولایی و معنوی ایشان
10 کتابخانه ای غنی برای پژوهش هایی وسیع و پر بار
11 انجمن های ادبی کانونی برای شعر و شعور
12 تبحّر و عشق در شعر و ادب
13 ادبیّات مرحوم رضا زاده از منظر آیت الله امامی«رحمه الله علیه»
14 شمیم ولایت تجلی پیوند با عترت
15 آثار و تالیفات
16 خانواده ای پیشگام در احسان و نیکوکاری
17 ارتحال و فقدان عالمی از آل محمّد «صلی الله علیه و آله و سلم»
18 تشییع، نماز و به خاک سپاری
19 مجالس ترحیم، ابراز مراتب تسلیت و تعزیت
20 وصيت نامه عالم رباني حجت الاسلام و المسلمين مرحوم حاج سيدفضل الله رضازاده

اصفهان پایگاه علم و مهد دانش

اصفهان در بین شهرهای مشرق زمین به ویژه بلاد جهان اسلام دارای ویژگی هایی در زمینه های مختلف علمی، فرهنگی و هنری بوده و در اعصار و قرون متمادی این موضوع استمرار داشته است.

این شهر در عصر شکوفایی فرهنگ و تمدن اسلامی درخشش قابل توجّهی داشته.  بسیاری از سالکان علم و دانش  در ادوار مختلف از جمله در دوران آل بویه، سلاجقه و صفویه در آن پرورش یافته و منشأ آثار و برکات فراوانی برای جامعه اسلامی بودند.

حوزه علمیه اصفهان جایگاه تربیت علمای شیعه

حوزه علمیه اصفهان که در زمان پایتختی این شهر در دوران شاه عباس اول صفوی با ورود شخصیّتهایی مانند ملاعبدالله شوشتری، بهاء الدین عاملی و میرداماد شکل گرفته بود با حضور عالمانی فرزانه چون ملا محسن فیض کاشانی، ملا محمّد تقی مجلسی و فرزند برومندش علامه محمّد باقر مجلسی رونق و توسعه قابل توجّهی یافت. علیرغم برخی فراز و نشیب ها تلاش های علمای ناموری مانند آقا محمّد بیدآبادی، ملا علی نوری، سید شفتی و ملا محمّد ابراهیم کلباسی باعث رونق دوباره آن شد. تا حدود یک قرن پیش این شهر به عنوان مهد تمدن نبوی و علوی مهم ترین مرکز علوم حوزوی،  اندیشه های فقهی و دانش های دینی به شمار می رفت و بزرگانی چون آیت الله العظمی سید محمّدباقر درچه ای، حکیم جهانگیر خان قشقایی، شیخ عبدالکریم گزی، آخوند کاشی، میرزا ابوالمعالی کلباسی و فرهیختگانی مانند آقا سید ابوالحسن مدیسه ای اصفهانی، آیت الله العظمی سید حسین طباطبائی بروجردی و حکیم متأله حاج آقا رحیم ارباب و بسیاری دیگر از دانشوران حوزه های علمیه را در دامان خود پرورش داد.

علیرغم فشارهای بسیار عصر رضاخانی و حاکمیت سیاه پهلوی اول، علما و دانشمندان با تلاش خستگی ناپذیر خود توانستند از فروپاشی این حوزه علمی و معنوی حراست نمایند و باوجود بسته شدن درب بسیاری از نهادهای آموزشی و مدارس دینی باز هم به پرورش طلاب و شاگردانی در بسط معارف قرآنی و علوم آل محمد «صلی الله علیه و آله و سلم» پرداختند که در این باب سخن بسیار است اما آنچه که می توان گفت با همه سخت گیریهای بی اندازه، باز هم این محافل و کانونها حتّی به شکل مخفی کار خود را ادامه داد که در این رابطه کوشش های خالصانه فرهیختگان حوزه آن عصر بی بدیل و مثال زدنی است.

در آن زمان و با توجه به چنین جوی ورود به حوزه های علمیه کاری سخت و همراه با  تحمل فشارهای مادی بود. بی شک آنان که در چنین زمانی این مسیر را طی نموده و وارد چنین فضاهایی گردیدند به جهادی بزرگ دست زدند.

تولد و خاندان

در دهم شهریور ماه 1307مصادف با شانزدهم ربیع الاول 1347 هجری قمری در محله ای بسیار قدیمی اصفهان دردشت، در خانه سید حسین و در خاندانی از سلاله نبی مکرم اسلام «صلی الله علیه و آله و سلم» کودکی بدنیا آمد که نامش را فضل الله گذاردند.

فضای این خانواده با توجه به اعتقادات ژرف و روحیه منبعث از تعلقات  نسبت به مبانی دینی و ولایی قابل توجه بود. جد سید فضل الله حجت الاسلام حاج سید رضا از وعاظ و منبری های مشهور اصفهان در بسیاری از مجالس به مقتل خوانی و عزاداری جهت سرور و سالار شهیدان حضرت حسین بن علی «علیه السلام» و مراثی و مناقب اهل بیت عصمت و طهارت «علیهم السلام» می پرداخت و خود را خادم شریعت و وقف عترت دانسته و در این مسیر همواره به اعتلای فرهنگ و شعائر شیعه اهتمام داشت.

حال و هوای دردشت با آن همه سابقه علمی و تاریخی و وجود کانون های معنوی چون مساجد، مدارس و نزدیکی بقاع امامزادگان صحیح النسب و عظیم الشأن معروف به درب امام (ابراهیم طباطبائی و سید علی ملقب به زین العابدین) شور و حال زاید الوصفی به این خانواده می بخشید.

تحصیلات، ورود به مدرسه صدر بازار

دوران کودکی سید فضل الله در چنین جوّی شکل گرفت و با توجه به سیره اجدادش اخلاص وی نسبت به ارزش های اعتقادی فوق العاده بود و بدین سان تمایلی شدید نسبت به علوم اسلامی پیدا نمود و از دوران جوانی و به سن پانزده سالگی وارد یکی از کانون های برجسته روحانی و معنوی اصفهان و از نهادهای آموزشی، مؤثر در جهان تشیع یعنی مدرسه صدر بازار گردید.

نزدیک به دو قرن پیشینه این مدرسه حکایت از وجود عالمانی وارسته، مهذب و شخصیّت های مؤثر در معارف شیعی دارد که  حضور علمای برجسته ای از همان اوایل تأسیس این نهاد آموزشی مؤید این مطلب است. چهره هایی مانند: ملا محمد کاشانی(آخوند کاشانی)، میرزا جهانگیرخان قشقایی، شیخ محمد حکیم خراسانی، شیخ علی یزدی، آقا سید ابوالقاسم دهکردی، آخوند ملا محمد حسین فشارکی، آقا سیدحسین طباطبائی بروجردی، سید صدرالدین هاطلی کوپایی، حاج میرزا علی آقا شیرازی، حاج شیخ محمد رضا نجفی، آقا سید محمدرضا خراسانی، حاج میرزا رضا کلباسی، شیخ محمود مفید، حاج میرسید علی بهبهانی، سید عبدالحسین طیب و دیگر علمای مبرز و نامور که هرکدام استوانه هایی بی بدیل از معنویت و دانش به حساب می آمدند.

در چنین خاستگاهی حاج سید فضل الله رضازاده با ذوق و علاقه ای وافر، پشتکاری بسیار ، استعدادی درخشان به کار و تلاش در حیطه های علمی پرداخت و با روحی آمیخته از پرهیزکاری و ملهم از آمیزه های معنوی، در بسیاری از متون و دروس از جمله ادبیات، فقه، اصول، اخبار و تاریخ، رجال و درایه و آثار معتنابهی از منابع اسلامی به ویژه معارف شیعی و مضامین مربوط و مرتبط با اهل بیت «علیهم السلام» به تلمذ، تحقیق و پژوهش پرداخت.

در همان اوایل با مشتاقان بسیاری از همکلاسان همچون فقیه اهل بیت مرحوم آیت الله حاج سید مصطفی مهدوی هُرستانی به بحث و تبادل آراء می پرداخت.  این نکته حائز اهمیت است که مرحوم رضازاده نه تنها در امور علمی بلکه در سایر مسائل نیز از دقت و نظم خاصی برخوردار بود.

وی به جز علوم ادب عربی و دانش های بلاغی در شعر و ادب فارسی نیز مهارتی قابل توجه داشت و علیرغم شناخت و تبحر در علوم مرسوم و متداول حوزوی در برخی دانش های دیگر نیزصاحب نظر بوداز آن جمله می توان به نجوم و هیئت اشاره کرد.

مربیان و اساتید

یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار در شخصیت مرحوم حجت السلام و المسلمین رضازاده استفاده از محضر علما و اندیشمندان ناموری بوده که به حوزه علمیه اصفهان رونق خاصی بخشیده بودند و بسیاری از علاقمندان به فراگیری دانش و مشتاقان علم و معرفت در سراسر حوزه های شیعه تمایل به فراگیری از حضور چنین فرهیختگانی را داشتند که در اینجا می توان از برخی استادان ایشان یاد کرد، مانند: عالم ربانی حاج میرزا علی آقا شیرازی ، حکیم متأله و فقیه وارسته حاج آقا رحیم ارباب، فقیه عالی شأن و منجم مبرز آیت الله شیخ عباسعلی ادیب، آیت الله العظمی حاج میرسید علی بهبهانی، فاضل وارسته آیت الله شیخ احمد فیاض فروشانی و نیز حاج میرزا علی مشفقی.

در کسوت روحانیت

 مرحوم حاج سید فضل الله رضازاده پس از سالها خوشه چینی از محضر چنین اساتیدی و زیستن در کسوت طلبگی، با توصیه و بدست فضلای سترک و وارسته ای چون حضرات آیات حاج آقا رحیم ارباب، حاج شیخ احمد فیاض و شیخ محمد باقر زند کرمانی مفتخر به کسوت مقدس روحانیت شده و معمم گردید.

تدریس، مباحث آموزشی و تربیت شاگردان

مرحوم رضازاده پس از حدود نیم قرن کسب معارف و کمالات معنوی به تدریس و تربیت شاگردان پرداخت. معمولاً کرسی تدریس ایشان در همان مدرسه صدر بازار تشکیل می شدکه سالها در آنجا به تحصیل پرداخته بود.

از جمله دروس و مباحث مورد تدریس ایشان متون و منابع فقهی مانند شرح لمعه شهید ثانی و مکاسب شیخ انصاری بود و در عین حال برخی آثار ارزشمند مانند نهج البلاغه و صحیفه سجادیه را که خود مطالعه و بررسی می نمود به فراگیران و طالبان علم توصیه می نمود.

حجت الاسلام و المسلمین رضازاده گاهی نیز به صورت اختصاصی بعضی متون، منابع و موضوعات دیگررا تدریس می کرد که از آن جمله می توان به دانش هایی چون: رجال و درایه، تاریخ و جغرافیای اسلامی به ویژه شیعه، ملل و نحل و نجوم اشاره نمود.

حراست از مبانی مکتب

اعتقاد راسخ مرحوم رضا زاده به ارکان دین و اصول مذهب جعفری و سرسپردگی بی چون و چرا نسبت به ولایت اهل البیت «علیهم السلام» او را واداشت که با تمام وجود از فضائل و مناقب آنان سخن گفته و در این راه از هیچ کاری دریغ ننماید. در منابر و مجالس از جایگاه و منزلت آنان سخن می راند و نسبت به انحراف دشمنان آنان از جمله وهابیت و افکار انحرافی و مسلک های ساختگی و وابسته تذکر داده و با استدلال و طرح مباحث علمی آنان را رسوا و سرافکنده می نمود. در این گونه محافل بود که قدرت علمی، دقت نظر و سخنان مستدل مرحوم رضازاده آشکار  شد. قاطبۀ مردم به ویژه جوانان تحصیل کرده و صاحبان اندیشه و قلم از گفتارهای معنوی و علمی و بیان شیوای وی بهره می بردند.

سیرۀ ولایی و معنوی ایشان

سیرۀ عالمان دین توجّه به مضامین روح بخش صائناً لنفسه، حافظاً لدینه، مخالفاً لهواه و مطیعاً لامر مولاه همواره بوده است. لذا معنویت و تقوا همیشه در کنار جهد و تلاش برای تحقق اهداف علمی و فرهنگی سرلوحه برنامه های آنان قرار داشت.

حجت الاسلام والمسلمین حاج سید فضل الله رضازاده که پیرو این مکتب و تأسی کننده به اهداف متعالی مذهب امام صادق «علیه السلام» بود سیرۀ علمای سلف را پیشۀ خود ساخته و در این مسیر راست قامت بود. ایشان در طول حیات پر بار خود علاوه بر دقت بر مراتب پارسایی به انجام مستحبات نیز تأکیدی خاص داشت. مداومت در تلاوت قرآن کریم، اقامه نماز شب و تهجد دائم، قرائت زیارت عاشورا همراه با آداب آن و خواندن بسیاری از زیارات و ادعیه از جمله زیارت جامعه کبیره و همچنین حدیث شریف کساء در برنامۀ کاری وی بود.

ساده زیستی، نظم در امور زندگی و برنامه ریزی دقیق در تنظیم امور معیشتی سرلوحه حیات طیبه و پاک وی بود. به اقرار نزدیکان و دوستانش قناعت و زهد وی در خوراک و پوشاک، تعلیمی برای اطرافیان و کسانی بود که طالب راهی متناسب با شئوونات اسلامی بودند و این منش پس از وفاتش نیز سر لوحه فرزندانش گردید.

کتابخانه ای غنی برای پژوهش هایی وسیع و پر بار

از مظاهر فرهنگ و تمدن اسلامی وجود کتابخانه هایی غنی و پربار و جامع بوده است. علاوه بر کتابخانه های عمومی و دارالکتب مربوط به مؤسسات آموزشی مانند مدارس و مجامع علمی، قسمتی از منازل علما نیز اختصاص به کتب، منابع و مآخذ داشته است، که دانشمندان شیعی از قرون نخستین هجری تاکنون در این مورد پیشگام بوده اند.

مرحوم رضازاده نیز از جمله کسانی است که از ابتدای دوران پر بار حیات علمی خود به جمع آوری و حفظ آثار اندیشمندان و مؤلفین پرداخت. تک تک این تألیفات و کتابها را با زحمت و دقت گردآوری نمود که حاصل آن  کتابخانه ای با نزدیک به ده هزار جلد کتاب در زمینه های مختلف به ویژه علوم اسلامی و معارف قرآنی و آثار اهل بیت عصمت و طهارت «علیهم السلام» شد. این مسئله صرفاً منحصر به یک رشته یا یک دانش نمی شد، بطوریکه گستردگی موضوعات این کتابخانه قابل توجّه است. موضوعاتی از قبیل ادبیات فارسی و عربی، فقه و اصول، درایه، اخبار و روایت، تاریخ و جغرافیا، علوم ریاضی و هندسه، دانش های سماوی مانند: نجوم و ستاره شناسی و افلاک و علوم عقلی و بسیاری از آثار که عمدتاً جزو منابع مهم و مآخذ عمده در علوم مذکور به حساب می آیند.

استاد حاج سیدفضل الله رضازاده قبل از ابتلاء به بیماری در شبانه روز وقت عمده ای را جهت مطالعه و بررسی این کتابها قرار داده و با توجه به دقّت بالای علمی که داشت برای نقل مطالب تا موضوعی یا مطلبی را از منابع و مآخذ اصیل و معتبر نمی دید از نقل آن خودداری می نمود چرا که اعتقاد داشت آنچه می گوید و یا می نویسد باید مستند بر واقع باشد. وی معمولاً پس از ابتیاع هر کتاب در ابتدای آن یا صفحات اولیۀ اثر، نحوۀ خرید و تاریخ آن را ذکر می فرمود و از این نوشته ها به دست می آید ایشان مبالغی را که بابت سخنرانی ها یا مباحث منبر دریافت می نموده صرف خرید کتاب می کرده است.

یکی از فضلای اصفهان (استاد معادی) «که از دوستان دیرین و علاقمند به مرحوم حاج سید فضل الله رضازاده بود» دربارۀ  کتابخانۀ شخصی وی اظهار داشت که عظمت، وسعت و ارزش کتابخانه ایشان خیره کننده بود و علاوه بر قفسه هایی که کتابها در آن چیده شده بود بسیاری کتب را بر روی زمین گذارده بود، چرا که قفسه ها دیگر گنجایش این همه کتاب را نمی داشت، همو اعجاب خود را از نفاست کتابخانه شخصی مرحوم رضا زاده ابراز و آن را پرارزش و کم نظیر توصیف نمود.

انجمن های ادبی کانونی برای شعر و شعور

حوزۀ شعر و ادبیات از جمله مواردی است که حاج سید فضل الله رضا زاده مانند بسیاری از دانشمندان و وارستگان عالم و عامل اهل دل بدان تمسک می جست، علاقمندی به شعر و ادب و ذوق و قریحه ذاتی که از همان اوان جوانی باعث گرایش وی به شرکت در انجمن های ادبی شده بود، عاملی گردید که خود نیز در منزل شخصی اش در محلۀ دردشت انجمن شعری را ایجاد نماید در این محفل چهره های مؤثر ادبی، شاعر و شـــعرشناس در حـــقیقت ادبای مطرح آن زمان اصفهان شرکت می نمودند. اساتید و شخصیّت هایی مانند محمّد حسین صغیراصفهانی، رجبعلی گلزار، شکیب اصفهانی و حاج میرزا علی مشفقی که علاوه بر تبحر در ادبیّات از حیث معنوی نیز سرآمد محسوب می شدند.

تبحّر و عشق در شعر و ادب

سروده های مرحوم رضازاده که عمدتاً منبعث از گرایشات خالصانه ایمانی و اعتقادات دینی و تعلقات مذهبی ایشان است دارای جنبه های والایی از احساس، زیباشناسانه و انعکاسی از حال درونی نسبت به خاندان عصمت و طهارت «علیهم السلام» می باشد. مؤلف کتاب تذکره شعرای استان اصفهان (مصطفی هادوی شهیر اصفهانی) مرحوم رضازاده را شاعری دلسوخته و عاشق اهل بیت و کسی که سخنش از سویدای قلب تراوش و به دل ها نشسته توصیف نموده و می نویسد: 

سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند، قصایدش دلنشین و غزلیاتش شیرین است و صاحبدلان را به وجد و حال می آورد.

ادبیّات مرحوم رضا زاده از منظر آیت الله امامی «رحمه الله علیه»

یکی از مجددان حوزه ی علمیه اصفهان در عصر حاضر فقیه پارسا، مرحوم آیت الله حاج سید حسن فقیه امامی «رضوان الله تعالی علیه» در باب مقام علمی و ادبی و اشعار مرحوم حاج سید فضل الله رضازاده چنین می فرمایند: «علما و بزرگانی را می بینیم که افکار بلند و اهداف مقدس خود را در قالب اشعار قرین به فصاحت و بلاغت نشر می دهند از جمله دانشمند محترم، حجت الاسلام رضازاده، اشعار والایی در زمینه های مختلف دینی و تاریخی سروده اند که نمودار طبع بلند، همت والا، اطلاعات عمیق، مطالعات دقیق و علاقه شدید ایشان به اهل البیت «علیهم السلام» است». آیت الله فقیه امامی در توصیه ای به عموم مؤمنین استفاده از اشعار ایشان را پیشنهاد می نمایند.

شمیم ولایت تجلی پیوند با عترت

نمود اشعار ولایی ایشان در اثر نفیس و دیوان آن فرهیخته یعنی "شمیم ولایت" تجلی یافته است. نمونه ای از آن همه را به منظور توسل به ساحت مقدس حضرت بقیه الله «عجل الله تعالی فرجه الشریف» ذکر می کنیم. این ابیات که انعکاس بخشی از ذوق و ادب آن مرحوم است به مناسبت نیمه شعبان سروده شده است.

به نیمه مه شعبان نکو بهارآمد / به سامرا گل زیبا به شاخسارآمد
رسید فصل نشاط وسرور و خوش حالی / کزین سرور غم وغصه در فرارآمد
دهید مژده به یاران که مهدی موعود / رسید کز قدمش باغ لاله زارآمد
زآهوان ختن مشک ها بشد پنهان / چرا که شاخه طوبای مشکبارآمد
...دهید مژده به آن تشنگان دین خدا / به حوض کوثر دین آب خوشگوارآمد
علی است جدّ وی وجدّه اش بود زهرا / کزآن دو بحر نکو گوهری به بارآمد
نموده اند چراغان به کوچه و بازار / ز دار قدس به دنیا چو شهریار آمد
زعشق مهدی موعود بلبلان شده مست / که این چنین زگلستان به کوهسارآمد...

آثار و تالیفات

با توجه به سالها تحقیق و تتبع در مسائل علمی پژوهشی و نیز سنوات متمادی تدریس، مرحوم حاج سید فضل الله رضازاده از نگاشتن و تألیف نیز غافل نشد که برخی از آثار و مکتوبات وی به طور پراکنده و یا حواشی وجود دارد که اکثراً  در دانش هایی بود که وی بیشتر بدان می پرداخته است؛ مانند: ادبیّات عرب ، علوم قرآنی، اخبار، ملل و نحل،  شناخت ادیان و مذاهب، هیئت و نجوم، دیوان اشعار. ازآثار چاپ شده ایشان می توان به رساله «تولی و تبری» و دیوان شعر «شمیم ولایت» اشاره نمود.

امید است دیگر آثار ایشان چاپ و مورد استفاده علاقمندان به ویژه محققین قرار گیرد.

خانواده ای پیشگام در احسان و نیکوکاری

از آنجا که گامها و نیت مرحوم حجت الاسلام والمسلمین رضازاده همواره بر بنیان امور خیر و عام المنفعه و ایجاد مؤسسات مبتنی بر ترویج فرهنگ معنوی و معارف تشیع و شکل گیری مراکزی بر اساس توسعۀ تفکر قرآنی و عترت بود . فرزندان ایشان به ویژه آقای سید حسین رضازاده در این مسئله پیشگام بوده و امروزه در استان اصفهان به عنوان یکی از چهره های شاخص در امور خیریه به ویژه جهات اجتماعی و فرهنگی به حساب می  آیند.

 لازم به ذکر است که حاصل زندگی خانوادگی عالم فاضل حاج سید فضل الله رضازاده هفت فرزند، پنج پسر و دو دختر می باشند که بحمدالله همۀ آنان در پی گیری راه پدر از جهت پرهیزکاری و انجام نیکوکاری موفق و مستدام بوده اند.

نمونه هایی از این امور خیر را می توان در ایجاد و احداث بیمارستان ها، مراکز بهداشتی درمانی، کتابخانه ها، تاسیس دانشکده معارف اهل بیت «علیهم السلام»، سایر مؤسسات آموزشی از جمله مدارس ، مؤسسات فرهنگي و ديني ، ساخت خوابگاه برای دانشجویان به ویژه زوجهای جوان مثال زد. ضمن آن که بنیان و راه اندازی تعداد قابل توجّهی مؤسسه خیریه و یا صندوق های قرض الحسنه و نیز مشارکت جدّی و تأثیرگذار در گرایش به سوی ایجاد رفاه و توسعه و فضای کمک رسانی به مردم از جمله خدمات خانواده مرحوم حاج سیّد فضل الله رضازاده بوده است و مهمترین نیّت این خانواده اصیل و محترم جلب رضایت حق تعالی و روح مطهّر پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله و سلم» و ائمه معصومین علیهم السلام و نیز خشنودی حضرت حجت بن الحسن المهدی (علیه السلام) بوده است.

ارتحال و فقدان عالمی از آل محمّد «صلی الله علیه و آله و سلم»

عمری پربار با روحی معنوی و ساعی در فراگیری علم خاصه معارف پربار قرآن و اخبار روح بخش اهل البیت «علیهم السلام» و توسعه و انتقال آن و تربیت فرزندانی شایسته و صالح، روز جمعه دوازدهم شعبان المعظم سال هزار و چهارصد و سی و دو هجری قمری مطابق با بیست و سوم تیرماه یکهزار و سیصد و نود هجری شمسی به پایان رسید. او که خادم و مدافع صدیق مکتب ولایت و حریم امامت بود در آستانۀ میلاد با سعادت مقتدایش یعنی منجی عالم بشریت حضرت حجت بن الحسن المهدی «عجل الله تعالی فرجه الشریف» چشم از جهان فروبست. 

مرحوم رضازاده هر چند دورانی نسبتاً طولانی  را در بیماری و کسالت سپری کرد لیکن همواره با استعانت و صبر از درگاه حق تعالی راه خود را طی نمود و به لقاء احدیت شتافت. و فقدان وی ثلمه ای بر اسلام و مسلمین بود که هیچ جایگزینی نداشته  و نخواهد داشت. 

تشییع ، نماز و به خاک سپاری

پيكر مطهر آن مرحوم بعد از نماز صبح همراه با قرائت زيارت عاشورا و ذكر توسل اهل البيت عصمت و طهارت و زمزمه هاي يا زهرا و يا علي و يا حسين و يا ابوالفضل غسل داده شد و در برد يماني كه تمام قرآن به آن نوشته شده بود پيچيده و پيكر آن عالم فرزانه از بيت ايشان با حضور علماي اعلام،  طلاب علوم ديني، مردم وفادار و با ايمان و اقشار مختلف جامعه خصوصاً جامعه خيرين اصفهان به طرف امام زاده ابوالعباس تشييع گرديد. سپس پس از عزاداري و نوحه سرايي توسط مداحان و مرثيه سرايان اهل البيت عليهم السلام نماز ميّت توسط دوست قديمي و صميمي ايشان حضرت آيت الله آقاي حاج سيّد محمّد باقر موحد ابطحي خوانده و پيكر مطهر اين عالم رباني در صحن مطهر امامزاده ابوالعباس به خاك سپرده شد.

(لازم به یادآوری است که محمدبن عبدالله بن جعفر بن قاسم بن حسن بن عبیدالله بن عباس بن علی ابی طالب «علیه السلام» مشهور به ابوالعباس در زمرۀ علویانی است که احتمالا در اوایل قرن چهارم هجری بدست عمال خلفای عباسی به شهادت رسیده است.)

سپرده ايم گلي را به تو، ابوالعباس                 كه بود عاشق دلخون حضرت عباس

مجالس ترحیم، ابراز مراتب تسلیت و تعزیت

مراسم يادبود حجت الاسلام و المسلمين مرحوم حاج سيد فضل الله رضازاده، مدافع حريم اهل البيت عصمت و طهارت در مسجد حاج محمّد جعفر آباده اي با حضور علماي اعلام، نمايندگان مراجع تقليد، 

جامعه ي بازاريان ، شخصيّت هاي برجسته ي استان ، جامعه ي خيرين ، شخصيّت هاي علمي از دانشگاه ها، مراكز فرهنگي و انجمن شاعران اصفهان ، هيأت مذهبي، ذاكرين اهل البيت  برگزار گرديد. مردم خير انديش و دلسوخته با تهيّه ي تابلوها و سبد گل هاي مددرساني به مؤسسات خيريه و نسب پلاكارت در تسليت و فقدان ارتحال اين عالم رباني ارادت خود را نشان دادند.

وصيت نامه عالم رباني حجت الاسلام و المسلمين مرحوم حاج سيد فضل الله رضازاده

 

بسم الله الرحمن الرحيم

إِنَّا للّه وَ إِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ

الحمدُ لله الَذي جَعَلَ الموت حياةً لاوليائه و مرقاة للفوز بالسَعادة العظمي و َمعراجاً للوصول الي الدَرجات العلي ، وَ افضل الصلوة و ازكي التحيات علي من اصطفاه من الاولين و الاخرين و جعله رحمة للعالمين محمدٍ و آله الطيبين الطاهرين شفعائي يوم الدين ، وَ اللعنة الدائمة علي اعدائهم اجمعين ابد الابدين .و بعد فإني اشهد أن لا اله الا الله كَما شَهد الله لِنفسه و ملائكتُه و اولوالعلم مِن خلقه لا اله الا هُو العزيز الحكيم، وَ اشهد ان مُحمدا عبده و رسوله ارسله بالهدي ودين الحَق ليُظهره عَلي الدين كُله وَ لَو كَرِه المشركون، و اشهد ان علياً و اولاده الطاهرين ائمتي و سادتي و شُفعائي و شهدائي ائمة الهدي وَ مصابيح الدجي و اعلام التقي الذين بموالاتهم تمت الكلمة و عظمت النعمة و ائتلفت الفرقة شفعاء الخلايق و شهدائهم يوم الدين . اللهم و صل علي وليك العلم النور و الغائب المَستور مُحمد بن الحسن العَسكري روحي و ارواح العالمين له الفداءو اشهد انه امامي وَ ملاذي و شَفيعي و كانبي و كالفي و هو الامام بالحَق و الولي المطلق صلوات الله (عليه) وَ علي ابائه الطاهرين . وَ اشهدُ انَ المَوت حق و القبر حق وَ سؤال مُنكر و نكير حَق و البعث وَ النشور حق و الحشر حق و الصِراط حق و الميزان حق و الجنة حق و النار حَق و انا اليه راجعون و الي رَحمته و فضله و كرمه مُشتاقون واصلون .

...وصیت من به عموم فامیل و فرزندان و نور چشمان عزیز، به انجام واجبات و اجتناب از محرمات و تمسک به حبل ولایت اهلبیت عصمت و طهارت «علیهم السلام» و رعایت حقوق و حفظ شئونات اسلامی و ترحم و شفقت به هم و سعی در اعتلای مکتب نورانی اهل البیت عصمت و طهارت «علیهم السلام» و اصلاح ذات البین است.

فرزندان و فامیل خود را نیز به تقوا و اطاعت و عبادت باری تعالی و بهره مندی از آموزه های قرآن، نهج البلاغه و احادیث ائمه معصومین «علیهم صلوات الله» مخصوصاً در مسیر اطاعت از امام حی حضرت صاحب الزمان حجت بن الحسن العسکری سفارش می نمایم.

و همچنین اقامه ی عزای حضرت صدیقه طاهره و فرزندان گرامیش خاصّه حضرت سید الشهداء «علیهم السلام» و تبری جستن از ظالمین و دشمنان این خانواده که بهترین وسیله ی نجات و تقرب به خداوند متعال می باشد را در همه حال سرلوحه ی امور خود قرار دهید.

 مداومت به انجام واجبات و ترک محرمات و توجه به زیارت ائمه ی معصومین و امامزادگان واجب التعظیم و بهره مندی از ادعیه های رسیده خصوصاً صحیفه سجادیه که در جهت تقویت معرفت به این خاندان عصمت و طهارت نقش بسزایی خواهد داشت را فراموش ننمائید.

همچنین توصیه می نمایم از این عطیه الهی که انجام امور خیر و رسیدگی به حال مستمندان و تعظیم شعائر دینی در جهت احیای امر اهل البیت «علیهم السلام» می باشد، غفلت نورزید و حفظ دستاوردهای مکتب گهربار و نورانی ائمه معصومین را وجه ی همت عالیه ی خود قرار دهید و در این مسیر باید قرآن و عترت، این دو اصل را سرلوحه ی کارهای خود قرار داده که بهترین وسیله ی نجات و تقرب به خداوند متعال است.

در خاتمه اینجانب خداوند عزّ و جل و ساحت مقدس حضرت ولی الله الاعظم امام زمان را شاهد می گیرم که تمام مدت عمر در جهت تحصیل علوم دینی تلاش نمودم و بحمدالله از الطاف ائمه ی معصومین و مادر مظلومه ام حضرت صدیقه طاهره فاطمه الزهراء «سلام الله علیها» بهره مند گشته ام و تمام توانم را برای اعتلای کلمه الله و ترویج مکتب حق شیعه اثنی عشری بکار نمودم و در هیچ زمان از دوستی و مدح دوستان اهل البیت «علیهم السلام» و دشمنی و تبری از دشمنان اهل البیت «علیهم السلام »کوتاهی ننمودم اگر تقصیر یا قصوری از اینجانب صادر شده است از همه ی در پیشگاه عدل الهی طلب عفو و بخشش می نمایم و از انوار مقدسه ی چهارده وجود پاک معصومین «علیهم السلام طلب استعانت و مدد و همجواری با آنان در سرای باقی را »طلب می نمایم  و همچنین از همه دوستان و خانواده طلب عفو و مغفرت دارم.

والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته  - الاحقر سید فضل الله رضازاده

اسئل الله العفو ثم العفو ثم العفو.

 

.