سخنرانی در مراسم افتتاحیه موسسه تحقیقات و نشر و معارف اهل البیت علیهم السلام

متن سخنرانی در مراسم افتتاحیه مؤسسه تحقیقات و نشر معارف اهل البیت «علیهم السلام» اصفهان که در 1385/09/11 مصادف با شب میلاد امام رضا «علیه السلام» مورخ دهم ذی القعده 1427 صورت گرفت بدین شرح می باشد:

غنای معارف اسلام هر کس را با حداقل بهره از آن، شيفته مي‌کند و وامی‌دارد تا حداکثر تلاش برای ابلاغ آن انجام گيرد.

جمهوری اسلامی ايران فرصتی ذي قيمت را فراهم آورده تا امکان اين ابلاغ به بهترين وجه ممکن گردد.

ذهن‌های پرسش‌گر، جواب ناب می‌خواهند و دشمن، پاسخ مناسب تهاجم فرهنگی را می‌طلبد. لازم بود حرکتی آغاز شود و بر لب دريا نشستگان، تشنگان مانده در کوير دشمن را دريابند. کار بزرگ است، بار سنگين و محتاجان فراوان. بنابراين نمی‌توان به روش‌هايي با سرعت کم بسنده کرد.

اگر پژوهشگر، منبع تحقيق می‌خواهد بايد دسته‌بندی شده به درب خانه‌اش رساند. اگر پرسشگر، پاسخ می‌طلبد بايد ياری‌اش کرد، آنهم در هر جا که می‌خواهد، نمی‌توان نشست تا بيايد.

اگر پاسخی درخور و به روز برای نيازهای فوق بطلبيم، همانا بهره‌بردن از آخرين فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات برای تکثير و رساندن اين همه نور، به دنيای خاموشی است. هر کس، هر جا، هر وقت و هر مقدار که بخواهد می‌تواند بيابد.

اين آرزو را در دل کشت دادم و پروردگارش پروراند و ثمره‌اش موسسه تحقيقات و نشر معارف اهل‌البيت عليهم السلام شد. آنچه را به من ارزانی داشتند از جسم، روح، امکانات و مختصر ذوق، به کار گرفتم تا ساختمان اين موسسه آماده خدمت‌رسانی شود. آنرا وقف نمودم تا از هر نوع انحصارطلبی و گزندی به دور ماند.

در سال 1381 کلنگ آن به وسيله حضرت آيت‌الله حاج سيد حسن فقيه امامی بر زمين زده شد و اکنون با گذشت چهار سال اميدوارم شاهد بهره‌برداری از قسمت‌های مختلف گرد‌آمده در 3500 متر زيربنای آن شوم.

کتابخانه اين مجموعه با امکان پذيرش حدود 150 نفر مراجعه کننده حضوری و 100.000 نفر غيرحضوری در هر شبانه روز می‌رود تا آنجا که با ظرفيت 9 ترابايتی خود، 5/3 ميليون جلد کتاب، منبع و سند را به خيل مشتاقان عرضه کند.

سالن سخنرانی اين مجموعه با امکان پذيرش 650 نفر و استفاده از آخرين فن‌آوری‌های صوتی و تصويری، می‌کوشد جايگاهی برای عرضه دستاورد انديشمندان معارف اهل‌بيت «عليهم‌ السلام» به مشتاقان گردد.

آنچه در حد توان توانستم در اين مجموعه گرد آوردم، از بهترين‌ها در طراحی و اجرا بهره گرفتم، هنرهای اسلامی را به دست هنرمندان متعهد سپردم تا عالی‌ترين مضامين را دستمايه هنر خويش کنند، اما آنچه شد نه در خور دوست است و نه در خور محتوی مورد انتظار، بلکه تلاشی بود برای قالبی دلنشين تا يار بداند هر چه توانستم فرو نگذاشتم، گرچه عرض هنر، پيش يار بی‌ادبی است.

اميدوارم اين مجموعه کانون تفکر، تدبر، عرضه و دريافت حقايق ناب گردد و چشمه‌ای جوشان باشد متصل به زلال اهل‌بيت «عليهم السلام».

تلاش شد تا متعالی‌ترين امکانات را فراهم آورم اما با توجه به گستردگی و عمق معارف اهل‌بيت عليهم السلام، هر چه از نعمت‌های الهی در انجام اين مهم استفاده شود باز کفايت نمی‌کند.

از خداوند متعال خواهانم که اين موسسه، مأمن پرسشگران، پژوهشگران و صاحبدلان دردآشنا، در فضای نورانی افاضه چهارده معصوم «عليهم السلام» گردد.

دست تمامی دلدادگان و علاقمندان به انتشار معارف حَقه را بوسيده، اميدوارم اين خانه اهل‌بيت را کوی دلبر دانسته، بيايند برسانند تا آنجا که دوست پسندد.

شاد شد جانم که چشمت وعده احسان نهاد      جان بداد و اين سخن را در ميان جان نهاد

سيد حسين رضازاده